وضع احکام دینی در هر عهد و عصری بر اصلاحاتی متمرکز است که فوری و ضروری به نظر می رسد.

این وضع در مورد همۀ ادوار دینی که اصل و منشأ آنها در تاریخ مدوّن ثبت شده است صدق می‌کند.از آنجا که دین به دنبال تصحیح رفتاری بوده است که در مراحل معیّنی از پیشرفت تمدّن از ضرورت و فوریّت بیشتری برخوردار بوده با تکدّی، برده‌داری، استبداد، جهان‌گشایی، تعصّبات قومی و سایر خصایص نامطلوبِ روابط اجتماعی مقابله ننموده و یا صریحاً در مورد آنها سخت‌گیری نکرده است. محکوم ساختن دین به این خاطر که هیچ ‌یک از ادوار متوالیش موفّق به اصلاح کلّیّۀ خطاهای اجتماعی نشده ‌است به منزلۀ انکار تمام مطالبی است که در بارۀ ماهیّت پیشرفت‌ انسان آموخته شده است. این گونه کهنه‌اندیشی‌ ناگزیر موانع روانی شدیدی به وجود می‌آورد که انسان را از درک و رویارویی با مقتضیات زمان خود باز می‌دارد.

در حال بارگزاری ...اتمام

دین الهی یکی است

این بیانیه که در سال 2005 تحت هدایت بیت العدل اعظم تهیه شده است، بخش هایی از آثار حضرت بهاءالله و کتب مقدسه ادیان دیگر را در مقابل شرایط بحران مذهبی معاصر بررسی می کند. 

همراهی با ما